Palimpsest (stgr. παλίμψηστον palimpseston, od πάλιν palin – „ponownie” i ψάω psao – „ścieram”) – starożytny lub średniowieczny rękopis pisany na pergaminie, z którego wytarto tekst pierwotny

To miasto pulsuje, buzzuje, rozrasta się, przekształca. 8,5 miliona ludzi wierci się, wciska w coraz to mniejsze zakamarki, budynki puchną, bogacze koparami rozgrzebują megapiwnice, z ziemi wzdłuż torów wystrzelają drapacze chmur.

Młodzi przekopują miasto, poszukują niższych czynszów, odświeżają mury, otwierają na oścież zakurzone okna, wypuszczają na ulicę zapach kawy.

Do niedawna opustoszałe kościoły tętnią muzyką nocnych klubów, w upadłych fabrykach zasypiają teraz mieszkańcy luksusowych mieszkań, nieczynna elektrownia strzeże dzieł sztuki.

Tu się nie burzy, tu się przerabia. Na tym samym murze współgrają niezależne światy, stłumione kolejną warstwą farby szepczą swoje niewysłuchane historie. Stare i nowe, jak mozaika z potłuczonych doniczek, albo koc ze skrawków, miasto, ta największa rzeźba człowieka, opowiada o jego pędzie, pragnieniach, wyobraźni…

northolt_DSC_0142 northolt_DSC_0194
northolt_DSC_0043 northolt_DSC_0197 northolt_DSC_0195
northolt_DSC_0217
Tekst: Kasia Kuśnierz
Zdjęcia: Aga Poznańska