Pałeczki. Takie do jedzenia, które w okamgnieniu utożsamiamy z kuchnią japońską, mimo, że ich początki i miejsce narodzin to starożytne Chiny pod panowaniem dynastii Shang. Wraz z ekspansją kulturalną i polityczną Chin w Azji stały się one powszechnie używanym przyborem do jedzenia, jak i nieodłącznym elementem kulinarnych eksploracji. W pradawnych Chinach panowała opinia, że pałeczki są bardziej przyjazne i dostojne w jedzeniu niż inne ostre czy niedelikatne utensylia. Tak też rozpowszechniły się i stały się symbolem kulturowym większości krajów azjatyckich.

Bambusowe, plastikowe, metalowe, jak i te z folklorystycznym designem i nietuzinkową dekoracją stają się coraz bardziej popularnymi przyborami kuchennymi wraz z rozkwitem popularności gastronomi azjatyckiej w Europie. Są proste w swym kształcie i niesamowicie wyrafinowane w swym stylu. Zadziwiająco różnią się od siebie długością, formą i materiałem z jakiego są zrobione. W Korei Południowej dominują metalowe, karbowane i spłaszczone na zakończeniach, podczas gdy w Japonii przeważają te bambusowe, proste i minimalistyczne.

 

Dla ludzi Zachodu, gdzie sztućce królują na suto zastawionych stołach, pałeczki nie stanowią najbardziej praktycznej opcji, zwłaszcza, że są zaprojektowane tak, by chwytać nimi symboliczne, lecz finezyjne porcje.

Przedszkolaki w Japonii i Chinach studiują od małego techniki trzymania pałeczek by później konkurować miedzy sobą w zabawnych konkursach, nagradzających ich zdolności i biegłość w obsłudze. W jednej z najbardziej znanych gier dzieci muszą pokonać dystans 50 metrów trzymając pałeczkami jajko, tak by nie wypadło i się nie rozbiło. Takie praktyki czynią ich mistrzami w sztuce pałeczek.

Pałeczki to kultura, nie tylko ta tradycyjna, gastronomiczna, ale też socjalna czy osobista. Używając ich w czasie posiłku należy pamiętać o pewnych regułach i zasadach, które są traktowane bardzo poważnie.  Złamanie ich może być odebrane jako brak kultury osobistej czy szacunku wobec pradawnych zwyczajów.

W Japonii ma to wymiar niemalże socjalnej etykiety. Należy unikać wbijania pałeczek w miseczkę ryżu, ponieważ symbolizuje to przywołanie umarłych i ofiarowanie im posiłku, co według wierzeń może spowodować śmierć kogoś bliskiego. Ponadto podawanie jedzenia innym osobom pałeczkami jest również niestosowne, ponieważ utożsamiane jest z ceremonią pogrzebową, w czasie której kości umarłych umieszczane są w urnie za pomocą specjalnych pałeczek.

Innym nietaktem jest mieszanie zupy pałeczkami, a już szczególną obrazą jest wymachiwanie nimi nad potrawą podczas zastanawiania się, co by tu wybrać. Dodatkowo, jeśli nałoży się jedzenie własnymi pałeczkami, a nie tymi przeznaczonymi do nakładania to jest to wyraz braku manier. I należy pamiętać by zawsze pałeczki kłaść częścią stykającą się z jedzeniem na specjalnej podstawce zwanej hashioki.

W japońskim pałeczkowym savoir-vivrze istnieje wiele zasad, których nawet sami Japończycy nie są do końca świadomi. Ponad wszystko jednak, używanie pałeczek to sztuka niecodzienna i wysublimowana. Jedzenie małych, pięknie udekorowanych porcji wolno i z gracją jest nie lada kunsztem. Posługując się nimi w czasie posiłku można nie tylko delektować się smakiem, ale także cieszyć się rozmową i interakcją z innymi. Dlaczego? Bo spożywa się jedzenie nieśpiesznie. To czas relaksu i okazania wdzięczności wobec tego, kto posiłek przygotował i darów jakie ziemia daje człowiekowi.